Het in 1974 opgerichte Willem Breuker Kollektief maakt dit najaar een grote tournee door de USA, maar krijgt voor de periode 2009 – 2012 geen enkele cent subsidie van het Neder- lands Fonds voor de Podiumkunsten. Dit Fonds beoordeelt ingaande dit jaar de beleidsplannen en behaalde prestaties van muzikale organisaties die nationale subsidie vragen. Voorheen lag dit in handen van de Raad voor Cultuur. Die Raad schreef in 2004: “Het Willem Breuker Kollektief maakt al drie decennia op unieke wijze muziek. Het Kollektief geeft over de hele wereld concerten en vervult een belangrijke ambassadeursfunctie voor de Nederlandse gecomponeerde en geïmproviseerde muziek in het buitenland”. En in 2000 schreef deze Raad: “Het WBK is al decennialang het boegbeeld van de jazz in Nederland. Alle musici zijn hooggekwalificeerd als improviserend en uitvoerend musicus”.
En wat schrijft de acht leden tellende Commissie Muziek van het Fonds voor de Podiumkunsten, een commissie waarvan slechts één lid, Marcel Kranendonk expertise op het vlak van jazz en geïmproviseerde muziek heeft en dus in de minderheid is? Deze Commissie constateert vandaag 21 augustus 2008 in haar Beoordeling: “ … dat het ensemble al geruime tijd weinig muzikale ontwikkeling vertoont en in artistiek opzicht zijn voortrekkersrol heeft verloren. Ten opzichte van het overige aanbod in het Nederlandse muzieklandschap levert het ensemble niet langer een onderscheidende en waardevolle bijdrage”.
Waar deze vergelijking op gebaseerd is wordt niet onderbouwd. Dat kan ook niet, want er valt voor wat betreft de subsidie aanvragende muziekgroepen in dit veld geen essentiële wijziging te bespeuren sinds 2004. De kritiek van het Fonds spitst zich feitelijk toe op het beleidsplan. Verwijten zijn: teveel aandacht voor het verleden en te weinig voor de toekomst. Het WBK presenteerde de Commissie een serie nieuwe plannen, waaronder de uitvoering van een muziektheaterstuk van Frans Strijaard, een interdisciplinaire voorstelling met dansers, uitvoering van nieuw werk van Breuker voor film, samenwerking met gastsolisten en een co-productie met het Metropole Orchestra. Hard oordeelt de Commissie Muziek over het ontbreken van een lange termijn visie en de gepresenteerde uitvoering van de voorgenomen plannen. Het feit, dat het WBK meer in Amsterdam en minder in de provincie wil optreden valt ook in slechte aarde, mede omdat hiervoor geen duidelijke reden zou zijn opgegeven.
Interessant is de kritiek op de uitkoopsom. Die vindt het Fonds te laag: “… de uitkoopsommen zijn te laag voor een ensemble met een dergelijke internationale staat van dienst”. Een grotere uitglijder kan een adviescommissie niet maken, want in feite wordt hiermede de nationale en internationale waarde van het WBK erkend.
De huidige vierjaren subsidie was Euro 272.302,-. De aangevraagde subsidie was mede met het oog op een nieuw in te zetten parttime marketing medewerker verhoogd tot Euro 327.000,- . Toegekend is Euro 0,- .
Naast de honderd procent spagaat tussen het oordeel van dit Fonds en de Raad voor de Kunst, valt op dat nergens wordt aangetoond op welke wijze het Fonds de verrichtingen van het WBK op de podia heeft gevolgd. Hiermede valt een nieuwe cultuur trend te onderscheiden: niet de prestatie staat centraal, maar de inhoud van het beleidsplan telt.
Het Breuker Kollektief gaat dit najaar dus mogelijk voor het laatst op buitenlandse tournee. Na concerten in ons land, Oudesluis 6 en 7 september, BIMhuis 11 september, SJU Utrecht 18 en Veere 21 september, volgt een bezoek aan Jena in Duitsland op 4 oktober, waarna een pittige reis door de USA en Canada begint. Hierbij wordt gestart in Kerrytown op 18.10 en daarna opgetreden in Rochester en NY City op 26 & 27 en 29 oktober. Dan volgen New Orleans op 1 november en Ottawa, Montreal en Toronto in Canada op resp. 3, 4 en 6 november. Ten slotte wordt teruggekeerd naar de westkust van Amerika voor concerten in Los Angeles en San Francisco op 7, 8 & 9 plus 10 november.

Noot: over de vanmiddag gepubliceerde subsidieafwijzingen voor de jazz sector van dit Fonds meer in de volgende JazzPress.

ALBERT MANGELSDORFF MPS OPNAMES NU OP 14 CD’S

In de periode 1968 – 1982 maakte jazztrombonist Albert Mangelsdorff (1928 – 2005) vele albums voor het Duitse label MPS. Volgens Klaus Gotthard Fischer’s “Jazzin’ The Black Forrest – The Complete Guide to SABA/MPS – Jazz Records” speelde Mangelsdorff in totaal op 36 MPS langspeelplaten. Weinig materiaal hiervan werd op cd heruitgebracht. Op 5 september komen er tegelijkertijd twee cd boxen met elk 5 cd’s plus twee dubbel cd’s uit met MPS stukken van Duitslands bekendste jazztrombonist. Dit ter gelegenheid van zijn tachtigste geboortedag en derhalve met de titel “Albert Mangelsdorff 80th Anniversary Edition”. De eerste MPS cd uitgave in deze serie is toepasselijk getiteld ”Never Let It End”.
De opnames zijn digitaal geremastered en bevatten werk uit meerdere periodes: waaronder “Zo-Ko-Ma” uit 1968 met Lee Konitz en Atilla Zoller, het voornoemde “Never Let It End” uit 1970 met Heinz Sauer en Ralf Hübner, het beroemde “The Wide Point” uit 1975 met Palle Danielsson en Elvin Jones, “A Jazz Tune I Hope” uit 1978 met Wolfgang Dauner en Eddie Gomez en “Trilogue – Live!” uit 1976 met Jaco Pastorius en Alphonse Mouzon.
Wolfgang Dauner merkte bij de dood van Mangelsdorff op: “Dieser Mann hatte eine Energie, wie ich selten bei einem Musiker belebt habe. Mit welch einer Power er Musik machte und welche Schwierigkeiten er meisterte, bleibt einfach bewundernswert”. Deze allround musicus was een der eersten met trombone soloconcerten, die hij ook in ons land gaf, en beheerste de multiphonics techniek (meerdere tonen tegelijk blazen) als geen ander.

HAAGS MUZIEKBOEK:
‘EN DAN NU DE POLONAISE”

Het Nederlands Muziek Instituut in Den Haag, dat voor meer dan de helft wordt bekostigd door de Hofstad gemeente, presenteert 5 september a.s. om 18.00 uur in de aula van de Koninklijke Bibliotheek het boek “En dan nu de polonaise – muziek in Den Haag en Scheveningen”. De luchtige titel is de paraplu voor een breed scala aan muziekgenres, die serieus door de Haagse musici worden beoefend: klassiek, jazz, pop, wereldmuziek, elektronische muziek, kerkmuziek, sonologie, avant-garde en volksmuziek. Ook de Scheveningse zangkoren, waarmee Pia Beck ooit een LP-hoes sierde, komen aan bod. Tevens worden de organisatoren belicht in de verschillende hoofdstukken geschreven onder eindredactie van Cor Gout van Trespassers W door o.a. Arend jan Heerma van Voss, Rudie Kagie, Otto Ketting, John Oomkes, Wouter Turkenburg, Skip Voogd, Wim Verbei en Arie van Breda. De laatste auteur publiceerde in 2000 het door Sylvia Tóth gesponsorde overzichtsboek “100 Jaar” jazz in Den Haag, dat sterk bekritiseerd werd door de Amsterdamse jazzarchivaris Herman Openneer, maar nog niet door hem werd opgevolgd met een hoofdstedelijk geschiedkundig jazznaslagwerk. De boekpresentatie wordt opgeluisterd door pianist Rob Agerbeek, saxofonist Luc Houtkamp, stemkunstenaar Han Buhrs en De Zingende Zeelui.
Aanmelding voor de bijeenkomst via:
info@nederlandsmuziekinstituut.nl.
”En dan nu de polonaise – muziek in Den Haag en Scheveningen”, uitgeverij Trespassers W, 564 pagina’s, harde omslag, winkelprijs Euro 59,50 (op de presentatie Euro 50,-); ISBN 978-90-76808-06-2.

MEZZO TV KOMT MET
NEDERLANDSTALIGE VERSIE

De Franse tv zender voor klassieke muziek en jazz komt in december met een Nederlandstalige editie. Momenteel zendt Mezzo Jazz vooral ‘s nachts opnames uit van eerder opgenomen concerten bij voornamelijk Franse jazzfestivals, waaronder Marciac, Assier en Vienne, plus optredens uit de Parijse club New Morning, die door deze club zelf werden geregistreerd. Dit wordt om het uur afgewisseld met jazz en wereldmuziekdocumentaires en het merkwaardige programma Divertimezzo waarin clips met jazz, pop en wereldmuziek. De jazzclips betreffen zowel nieuwe jazzopnames en tracks van recente jazz-DVD releases als Franse cross-over groepen en oude zwart-wit jazzshorties uit de 30-er, 40-er en 50-er jaren. De opnames worden op verschillende tijdstippen veelvuldig herhaald waarbij soms de avonduren worden benut.
Op vrijdag 29 augustus is er een avonddrieluik met Duke Ellington (20.30 uur), The Gil Evans Orchestra (21.55 uur) en Thelonious Monk (22.55 uur). Vermoedelijk zijn dit Jazz Icons en Impro Jazz DVD’s. Onlangs werden korte en lange delen van de Dexter Gordon Jazz Icon DVD “Live in ’63 & ’64” met Europese opnames uitgezonden. In ons land bevindt deze muziekzender zich bij sommige kabelbeheerders in het standaardpakket en bij andere in het extra pakket. Doel van de aangekondigde operatie is mogelijk bij zoveel mogelijk Nederlandse kabelaars in het standaardpakket te komen. Mezzo TV claimt 16 miljoen abonnees te hebben in 38 landen, uiteenlopend van Albanië en Servië tot Finland en Oekraïne.

DUTCH SWING COLLEGE
BAND KOMT MET SINGEL EN
BESTAAT STRAKS 65 JAAR

Jarenlang produceerde de Dutch Swing College Band singels en EP’s met name voor tieners, die een feestje organiseerden. Dansen op “Ice Cream”, schuifelen op “Party Favourite - Milord”, meezingen met de DSC en Anneke Grönloh in “Doctor Jazz” en swingen op “When The Saints Go Marching In” uitbundig gezongen door Neva Raphaello, allemaal verkrijgbaar voor f 3,65 voor een singel met twee songs of f 6,25 voor een EP met vier songs.”Those were the Days” voor singels, om een andere DSCB-titel uit de vijftiger en zestiger jaren te citeren. De in 1945 opgerichte band gaat met zijn tijd mee. De nu iets oudere fans kunnen via iTunes de nieuwste DSCB-singel “My Tune” downloaden voor 99 eurocent. Ook komt er binnenkort een nieuwe DVD uit met een opname van het DSCB-concert op 17 maart 2007 tijdens de Internationale Jazzwoche in Burghausen Zuid-Duitsland. De vorige DVD “Dutch Swing College Band – The Story 60 Years 1945 – 2005” bevatte opnames uit verschillende periodes. Het beeld en geluidsmateriaal toonden aan, dat de kwaliteit van sommige solisten langzaam achteruit ging. De in september 2004 voor TV Oost gemaakte registratie had beter helemaal weggelaten kunnen worden vanwege het matige baritonspel en het ongeïnspireerde trompetspel. Op de website van de band staan diverse filmpjes, waaronder één van de TV Oost sessie. Ook op YouTube zijn meerdere DSCB- video’s te bekijken. De band heeft geen vaste zangeres, maar lanceerde wel vorig jaar de cd “When You’re Smiling”, opgenomen in 2007 met vocaliste Lils Mackintosh. De band bestaat in 2010 vijfenzestig jaar. Klarinettist en bandlid Bob Kaper deelt desgevraagd mede, dat het DSCB-archief deels bij hem en deels bij bassist Adrie Braat berust. “Erg goed is het archief nooit beheerd. Maar tegen de tijd dat de band 65 jaar bestaat, willen we het jaar daarvoor, in 2009, alles uitzoeken om een boekwerkje te laten verschijnen dat de hele periode zal coveren”.

WALT DISNEY MELKT JAZZ
STUDENTEN


Walt Disney organiseert in Februari 2009 de eerste Disney Celebration. Gedurende drie dagen- en drie overnachtingen – kunnen Amerikaanse highschool jazzbands en vocale groepen bij Walt Disney masterclasses volgen, jam sessions houden en optreden voor begeleiders, die professioneel commentaar leveren. Tevens zijn er optredens in de Disney parken gepland voor de parkbezoekers plus optredens met beroepsmusici, die worden geleverd door instrumentmaker Conn-Selmer.
De studenten betalen zo’n $ 200,- voor deelname plus de overnachtingkosten plus de eventueel gewenste meerdaagse entreekaart voor het park, eveneens een kleine $ 200,-. Deze culturele educatieve bijdrage van Walt Disney heet in marketingtermen “milking the client”, zoals de vroegere directeur van de Nederlandse ING bank, de in Amerika actief geweest zijnde heer Kist, zich ooit liet ontvallen.