FESTIVAL SPONSORS HAKEN OP GROTE SCHAAL AF
JVC heeft na 24 jaar zijn sponsorship met jazzfestivals beëindigd. Het North
Sea Jazz Festival voert op haar website voor het 2009 evenement nog wel de namen van hoofdsponsors
Grolsch en JVC, maar sponsoring door JVC ligt niet voor de hand.
George Wein zal voor zijn Newport Jazz Festival ook op zoek moeten naar een nieuwe
hoofdsponsor ter vervanging van vlagdrager JVC. In zijn persbericht van
gisteren meldt Wein: “The sponsorship fee is attractive and we look forward to
forging new relationships as we continue to bring great music to Newport and
beyond”. Dat “beyond” zou op New York
kunnen slaan, maar daarover heeft Wein zich nog niet in duidelijke termen
uitgelaten. JVC zelf voert op zijn internationale website het JVC Jazz Festival
logo met de namen van acht festivalsteden van Miami tot Parijs, maar dat
betreft alleen het 2008 programma.
In Nederland hebben meerdere sponsors bij The Hague Jazz en het jazzfestival in
Breda afgehaakt zonder dat dit tot stopzetting leidde. Het Jazz at Sea Festival in Kijkduin gaat dit
jaar echter niet door wegens de problemen bij sponsor en locatie eigenaar projectontwikkelaar Fortress.
Ook het Eemtown Jazz festival verloor haar hoofdsponsor. Golden Tulip hotels
“verkeert in zwaar weer en kan daardoor zijn afspraken niet nakomen”. Ook de
bedrijven die voorheen VIP- tafels afnamen melden hiervoor geen geld te hebben
door de recessie. Dit festival gaat daarom niet door.
CONCORD VERLIEST VICE PRESIDENT GABA EN VIERT JUBILEUM PRESTIGE
In dezelfde week waarin het overlijden bekend werd van Concord Vice President
Hal Gaba (63), die in 1999 samen met Norman Lear het in 1973 opgerichte Concord label had gekocht, werd ook
de release aangekondigd van de dubbel cd “The Very Best of Prestige”. Dit label
werd in 1949 gelanceerd en bestaat dus zestig jaar. Het werd in 1971 gekocht
door Fantasy, dat eveneens uit 1949 stamt. Fantasy startte in 1983 met de
Original Jazz Classics (OJC) serie waarin eerdere releases van Riverside en
Prestige opnieuw werden uitgebracht. Dit werd later aangevuld met heruitgaven
van Contemporary, Debut, Jazz Workshop en Fantasy zelf.
Reissues is the name of the game.
In 2004 kocht Concord concurrent Fantasy en ontstond de Concord Music Group.
Het Prestige jubileum blijft niet beperkt tot dit dubbelalbum met 25 tracks uit
de periode 1949 - 1969 van Coltrane, Miles, Dolphy, Monk, Rollins en andere toenmalige Prestige artists. Want tegen
de verwachtingen in gaat Concord door met de heruitgave van originele Prestige
albums in de Rudy van Gelder Remasters serie.
Dezer dagen (her)verschijnen: Sonny Rollins “Worktime" uit 1955 met
drummer Max Roach, John Coltrane “Standard Coltrane” uit 1958 met trompettist
Wilbur Harden en Miles Davis “Collectors Items” uit 1956 met tenorist Sonny
Rollins.
NIEUW BOEK: CAFÉ SOCIETY - THE WRONG PLACE FOR THE RIGHT (LEFT WING) PEOPLE
De eerste geïntegreerde, dwz. door blanken én zwarten bezochte (jazz)club in
New York was Café Society, dat werd opgezet als een kruising tussen een
politiek links cabaret en een classic entertainment night club. Nadat de Dowtown locatie in
1938 opende aan 1 Sheridan Square in
Greenwich Village en een groot succes werd door met name Billie Holiday’s
naammakende engagement en hartverscheurende vertolking van “Strange Fruit”,
opende manager Barney Josephson in 1940 een tweede Café Society, nu Uptown 128
East 58 th Street, welke al in 1947 sloot. In Café Society traden veel Afro -
Amerikaanse musici en entertainers op naast blanke collega’s. Topjazzmusici als
Lester Young, Teddy Wilson, Art Tatum, Buck Clayton, John Kirby, Fletcher
Henderson en Hot Lips Page kregen langdurige contracten.
Ook boogie woogie sterren als Meade Lux Lewis, Albert Ammons en Pete Johnson, blueszangers als Big Joe Turner en vocalistes als Sarah Vaughan
en de lichtgetinte Lena Horne gaven succesvol acte de presence, waarbij
talentscout John Hammond veelvuldig als adviseur fungeerde. Leonard Feather en George Simon organiseerden begin
veertiger jaren ook jamsessions in deze left wing georïenteerde club. Barney’s
broer Leon werd onverwacht doelwit en slachtoffer van het House Un-American
Activities Committee. Leon werd bovendien door de uiterst keurige, volledig
onbetrouwbare en later staatsgevaarlijke Richard Nixon in diens maidenspeech
voor het Congres in 1947 openlijk aangevallen en beschuldigd van on Amerikaanse
– lees staatsondermijnende – activiteiten. Daarna werd ook Barney Josephson het leven zuur gemaakt en moest hij
enige tijd later Café Society Downtown sluiten.
De ondertitel van dit boek had
dus evengoed kunnen luiden: Waar een groot land klein in kan zijn.
Josephson (1902 - 1988) startte veel later hamburger- restaurant The Cookery waar
hij vanaf begin zeventiger jaren ook jazzgroepen en solisten liet optreden.
Dit boek geeft een ooggetuige verslag van de wijze waarop Josephson het merkwaardige
en politiek gefundeerde cabaret/muziek Café Society runde en artiesten uit
meerdere disciplines brede kansen bood.
Josephson’s weduwe, Terry Trilling Josephson, opende op 11 maart ter
gelegenheid van de lancering van dit boek de tentoonstelling met foto’s en
memorabilia van deze pionierende jazzclub in de John Cotton Dana Library op de
campus van de Rutgers Newark University. Zij schenkt haar gehele Café Society
archief aan het Institute of Jazz Studies, dat op deze State University of New
Jersey (in Newark) is gevestigd.
”Café Society: The Wrong Place For The Right People”; Barney Josephson
& Terry Trilling Josephson;
University of Illinois Press 2009; 446 pag. hardcover; $ 32,95; ISBN
9780252034138.
De entree van het Institute of Jazz Studies waar de collectie van de weduwe van Barney Josephson (oprichter/eigenaar/manager van Café Society) gedeponeerd wordt.
JAZZ AT LINCOLN CENTER 2009 - 2010: LICHTE FOCUS
OP JAZZPIANO
Ook het Jazz At Lincoln Center (zie foto) heeft te lijden onder de Amerikaanse recessie.
De verkoop van tickets voor de grote concerten in de grotere zalen liep eind
vorig jaar beduidend terug. De totale verlaging bedraagt begin dit jaar zo’n 10
%. Helaas heeft een van de hoofdsponsors, automerk Cadillac, zijn steun
ingetrokken. De eerder aangekondigde uitbreidingsplannen (zie JazzPress nr. 59
van 10 september 2008) gaan de ijskast in en de stijging van het donaties saldo
van 11 naar 70 miljoen dollar in vijf jaar tijd is helemaal een illusie.
Toch biedt het programma voor het seizoen 2009 – 2010 een serie aantrekkelijke
concerten, waarbij niet één vast thema gevoerd wordt. Wel is er een focus op de
jazzpiano en zal het pianowerk van Count Basie, Fats Waller, Mary Lou Williams
en Bill Evans in afzonderlijke concerten belicht worden. Ook valt op, dat
Wynton Marsalis minder vaak het Jazz At Lincoln Center Orchestra zal leiden.
Als musical director zullen ook bandleden fungeren, waaronder tenorist Ted
Nash, altist Wessell Anderson en drummer Ali Jackson Jr. Van buiten worden
pianist Monty Alexander en drummer Kenny Washington e.a. als orkestleider
aangetrokken.
Het seizoen wordt op 26 september geopend door Ornette Coleman waarna concerten
volgen van Dianne Reeves (30 - 31.10), Maceo Parker (13 - 14.11), Jon Hendricks
& Manhattan Transfer (12 – 13.2), Kurt Elling & Richard Galliano (14 –
15.3) en de Yellowjackets (29.4 – 1.5).
NIEUW BOEK: DE COLLAGES VAN LOUIS ARMSTRONG
Trompettist Louis Armstrong werd
tijdens zijn leven beschuldigd van commercieel gedrag en weinig interesse in de
heersende Amerikaanse rassendiscriminatie. Wat dit laatste betreft heeft Uncle
Satchmo echter een uniek feit op zijn conto staan, dat door geen enkele
jazzmusicus geëvenaard wordt: president Eisenhower greep in bij de rassenrellen
in het Zuiden van de VS, nadat Armstrong, die veel US goodwill tours in het
Verre Oosten deed, keihard zijn gal gespuugd had over Eisenhower’s laksheid om
de voor hun rechten opkomende maar gemolesteerde zwarten te helpen. Bijna
veertig jaar na Louis’ dood verschijnen er nog boeken over dit fenomeen. Zoals
nu “Satchmo” waarin schrijver/ontwerper Steven Brower het levensverhaal van de
New Orleans boy lardeert met de collages, die Armstrong maakte op cartonnen
dozen en op de muren van zijn huis en aanvult met de verhalen, die Louis
noteerde bij het draaien van zijn favoriete jazz- en bluesplaten.
”Satchmo” Steven Brower; Abrams 2009; 256 pag.; hardcover $ 35,-; ISBN 9780810995284.
NIEUWE CD BOX:
LOUIS ARMSTRONG'S COMPLETE DECCA SESSIES
Het was niet Armstrongs sterkste periode, maar wel de opstap naar een grotere
populariteit: de opnames met vooral grote orkesten voor het Decca label in de
periode 1935 – 1946. Na een succesvolle tournee door Europa, waar soms 10.000 fans hem opwachtten, kwam hij zonder perspectief terug in de USA. Het was manager Joe Glaser, die hem zakelijk opving en voor de rest van Armstrong' s leven zijn manager bleef. Nu is er de 7 cd box "The Complete Louis Armstrong Decca Sessions, 1935 - 1946" van reissue label Mosaic met naast de
op de populaire markt gerichte bands en de tracks met het Jimmy Dorsey
Orchestra ook studio opnames met kleinere groepen, zoals die met collega
trompettist Bunny Berigan. In 1946 sloot Armstrong een contract bij platenmaatschappij RCA Victor. De tijd van grote orkesten was na WO II ook in de States voorbij en Louis schakelde over op zijn sextet formule.
Dan Morgenstern schreef het essay voor de Mosaic brochure en loste ook nog enkele discografische vraagstukken op. Bron voor de standaard disco gegevens waren: Michael Ruppli's "The Decca Labels" (Greenwood Press 1996) en Jos Willems "The Complete Discography of Louis Armstrong" (Scarecrow Press 2006).
Baritonsaxofonist Ronnie Cuber speelt driemaal op Amersfoort Jazz 2009.
RONNIE CUBER EREGAST OP AMERSFOORT JAZZ 2009
Het Amersfoort Jazz 2009 festival wordt op vrijdag 8, zaterdag 9 en zondag 10 mei op
meerdere locaties in de keistad gehouden. Op vrijdag opent zangeres Rita Reys
het festival op de Groenmarkt met assistentie van Peter Beets, waarna deze
pianist eregast baritonsaxofonist Ronnie Cuber begeleidt. Op zaterdag zingen Renske
Taminiau en Mirjam van Dam na elkaar in De Observant, waar Ronnie Cuber
tenslotte aantreedt met de Eric Ineke JazzXpress. In Theater De Lieve Vrouw
speelt het duo Harmen Fraanje (piano) en Paul van Kemenade (altsax)., waarna
Van Kemenade optreedt met trompettist Eric Vloeimans. Op het Lieve
Vrouwekerkhof treedt de groep Lavalu op, zingt Lils Mackintosh en speelt de
Wicked Jazz Sounds band. Op de Groenmarkt volgt na de Gooische Compagnie
trompettiste Saskia Laroo. In De Hof presenteert Hans Dulfer zijn nieuwe band
na het concert van het Jazz Orchestra of the Concertgebouw waar Madeline Bell
bij zingt. Toots Thielemans is de tweede eregast van dit festival en hij speelt
in theater De Flint.
Op zondagochtend is er het kinderprogramma “De Kleine Louis” van saxofonist
Rolf Delfos en trompettist/zanger Michael Varekamp in het Amersfoortse
Openlucht Theater. Beide musici spelen ’s middags op de Groenmarkt, evenals het
septet van trombonist Ilja Reijngoud, dat zangeres Fay Claassen begeleidt. In
theater de Observant speelt de winnaar van het YPF Jazz Piano Concours Anne
Guus Teerhuis gevolgd door het kwartet van saxofonist Dick de Graaf. Ronnie
Cuber sluit het festival ’s middags af in De Hof met assistentie van de Big
Band On The Move.
Deel van de Pacific Jazz LP “Jack Montrose Sextet” met o.a.
baritonspeler Bob Gordon. Van deze twee saxofonisten verscheen de complete
discografie “Two Can Play”.
NIEUWE DISCO: TWO CAN PLAY - BOB GORDON & JACK MONTROSE
De baritonsaxofonist Bob Gordon en
tenorist Jack Montrose (niet te verwarren met J.R. Monterose) vormden een hecht
duo in hun eerste beroepsjaren. Zij leerden elkaar kennen in Los Angeles en
maakte samen enkele uitstekende albums. Hun samenspel, zoals op het Atlantic
album “Jack Montrose with Bob Gordon” (mei 1955), doet denken aan het fijnzinnige weefsel, dat Lee Konitz en Warne
Marsh in latere jaren produceerden. Ook de Pacific Jazz LP “Jack Montrose
Sextet “ (juni/juli 1955) behoort tot de betere West Coast jazz albums. Gordon
overleed echter enkele maanden na de
opnames van dit album bij een autocrash in augustus 1955. Door deze
vroegtijdige dood maakte hij slechts één album als leider “Meet Mr.
Gordon” (Pacific Jazz 1954).
Trompettist Clifford Brown, waarmee Gordon in 1954 o.a. “Dahoud” en de Montrose
compositie “Finders Keepers” opnam, overleed in 1956 eveneens door een
autocrash.
Jack Montrose stierf pas in 2006 en kende naast de genoemde hoogtepunten ook
periodes met werk in casino’s, striptenten en rockstudio’s. Hij was niettemin
een uitstekend componist en arrangeur. In 1987 publiceerde Gerard Hoogeveen de
discografie “Meet Mr. Gordon” (Micrography). Zijn liefde voor de West Coast
jazz in het algemeen en deze saxofonisten in het bijzonder brengt ons nu een
uitgebreid vervolg daarop: “Two Can Play: The Music of Bob Gordon and Jack
Montrose”. Een zeer complete, foutloze discografie met alle opnamesessies, plus
een korte biografie van elke musicus en naast de indexen met musici en
songtitels ook de voor een verzamelaar noodzakelijke index met LP’s en cd’s en
de daarbij horende titels en sessiedata.
”Two Can Play: The Music of Bob Gordon and Jack Montrose”; Names & Numbers
2009; 105 pag. spiraalrug; Euro 15,- incl. porti; gehojazz@planet.nl
POW ENSEMBLE MAAKT TOURNEE DOOR INDONESIË
Het POW Ensemble dreigde te sneuvelen door gebrek aan kennis bij de
muziekcommissie van het Fonds voor de Podiumkunsten bij de behandeling van de
aanvraag voor 4 jarige subsidie, maar werd gered in de 2 jarige subsidie ronde.
Nu ontvouwt het de nieuwe plannen. De vorige maand gelanceerde cd ”Homage To
Hazard” is nu verkrijgbaar via de website van X- OR Records en
enkele tracks zijn te beluisteren via luchout.hyves.nl . Radio 6 interviewt op
28 maart Luc Houtkamp over het tot
stand komen van deze cd.
”Homage To Hazard” wordt bovendien op 25 april opgevoerd bij PlusEtage in
Baarle Nassau. Daarvóór speelt POW op 24 maart in Bergen (Noorwegen) bij de
Electric Race Track opening van het Borealis Festival. In juni wordt een lange
tournee door Indonesië gemaakt met het programma “Strange Attractors”. De
premiere hiervan is op 21 april in het Conservatorium van Amsterdam. De tournee
begint in Jakarta met workshops en concerten en gaat verder naar Bandung, Padangpanjang
en Makassar.
