Het Haagse ADO Stadion waar het festival The Hague Jazz 2011 zou moeten plaatsvinden.
THE HAGUE JAZZ DREIGT SUBSIDIE TE VERLIEZEN EN WEIGERT INZAGE IN AANVRAAG
The Hague Jazz dreigt de aangevraagde subsidie voor de editie 2011 geheel of gedeeltelijk te verliezen. Een onafhankelijke commissie heeft de gemeente Den Haag een niet positief advies gegeven voor dit en andere stads evenementen. Aanvragen voor gemeentelijke subsidie bij grote evenementen krijgen alleen groen licht van het Haagse college als aangetoond kan worden dat zonder subsidie ook een zeker bestaansrecht bestaat.
Het probleem bij The Hague Jazz is juist, dat een door JazzPress op grond van de Wet Openbaarheid van Bestuur (WOB) bij de gemeente opgevraagd overzicht van de subsidie aanvraag voor 2011 door The Hague Jazz is geweigerd. De gemeente ondersteunt deze weigering. The Hague Jazz stelt, althans volgens de gemeente, dat "de concurrentiepositie van The Hague Jazz" hierdoor wordt geschaad. Eerder meldde festival directuur Ruud Wijkniet telefonisch aan JazzPress, dat hij de cijfers naar de gemeente zou opsturen. De gemeente meldt op haar beurt, dat The Hague Jazz voor 2011 zowel uit "het budget Cultuur als uit het budget Grote evenementem subsidie ontvangt." (Brief Gemeente Den Haag dd. 17 december 2010 aan Jazzpress.nl n.a.v. het WOB- verzoek dd. 8 november 2010).
Aangezien het Haagse Pure Jazz Festival is weggevallen, omdat de subsidie naar The Hague Jazz moest gaan, is er helemaal geen sprake van concurrentie. Tenzij men het voornemen van The Hague Jazz om grote popacts te boeken als een oneerlijke - want gesubsidieerde - concurrentie voor Mojo-achtige popconcert organisatoren ziet.
Het Clazz Ensemble vroeg en kreeg 99.000 euro projectsubsidie voor de periode 2011 - 2012.
PROJECTSUBSIDIES 2011 - 2012
PODIUMFONDS: JAZZ & IMPRO
Het Fonds Podiumkunsten heeft de aanvragen en toe- en afwijzingen voor de tweejarige muziek projectsubsidies voor de periode 2011 - 2012 in de jazz, impro en latinsector niet gepubliceerd. Op grond van de Wet Openbaarheid van Bestuur (WOB) vroeg en kreeg JazzPress informatie over subsidie aanvragen uit deze sector.
Het hoofdcriterium voor het Podiumfonds is kwaliteit, dat als beslissende meetpunt telt. In mindere mate wegen spreiding, diversiteit en cultureel ondernemerschap mee. JazzPress vroeg en kreeg informatie over de subsidie aanvragen voor de periode 2011 - 2012 betreffende Clazz Ensemble, Drums United, Jazz Orchestra of the Concertgebouw, Karnatic Lab, POW Ensemble, Royal Improvisers Orchestra en Starvinsky Orkestar. Hieronder volgen deze cases.
CLAZZ ENSEMBLE
Aanvraag:
dit 12 koppige ensemble werkt op het snijvlak van jazz en moderne gecomponeerde muziek. Kenmerkend is het feit, dat de meeste leden zowel als componist als musicus actief zijn. Na de projecten "Avonturen" en "Clazz in Zeeland" moet "His Master's Choice" volgen. Gepland zijn 22 concerten, waarvoor drie componisten een avondvullend programma produceren en dat op cd moet uitkomen.
Componist Louis Andriessen: gepland 10 concerten voor 2900 bezoekers met nieuw werk en herschreven eerder werk met meer impro ruimte plus speciale gasten, violiste Monica Germino en zangeres Christina Zavalloni.
Gevraagd Euro 50.000,- .
Componist Frank Carlberg: gepland zijn 5 concerten voor 1050 bezoekers waarvoor een nieuw programma is geschreven in de sfeer van "Ellington Meets Stavinsky", cq "Gil Evans meets Ives".
Gevraagd Euro 21.500,- .
Componist Jacob ter Veldhuis: gepland zijn 7 concerten voor 1450 bezoekers met deels nieuwe en deels bestaande composities plus werk van Guus Janssen, Martin Fondse en Marco de Bruin. Bij elk concert worden videogaphics geprojecteerd van Jan Boiten op basis van teksten van Tonnus Oosterhoff.
Gevraagd Euro 27.500,- .
Totaal gevraagd: Euro 99.000,- voor 22 concerten met 5400 verwachte bezoekers.
De gevraagde subsidie per concert is dus Euro 4500,-.
Toewijzing: 100 %.
ARGUMENTATIE PODIUMFONDS
Kwaliteit: pluspunten zijn o.a. veel vertrouwen in het vakmanschap, enthousiasme voor het geleverde geluidsmateriaal, een oorspronkelijk geluid, een eigen positie in het smeltvlak jazz & klassiek, een goede verscheidenheid aan blazers want "dit zorgt voor een swingend en stevig geluid". Minpunten zijn o.a. teveel aandacht in de marketing voor de 3 componisten (bedoeld wordt 6 componisten).
Spreiding: reeds 16 opties geplaatst voor 22 concerten goed gespreid over het land.
Diversiteit: door repertoire en bezetting onderscheidend.
Ondernemerschap: weliswaar lage uitkoopsommen, maar realistische begroting. Breed netwerk mede door de faam van de componisten.
Noot JazzPress:
een zeer ruime, maar grotendeels te rechtvaardigen subsidie voor een zeer onderscheidend ensemble met een heldere motivatie. Clazz is een sterke nieuwe loot aan de Third Stream boom, die midden vorige eeuw mede door Gunter Schuller geplant werd.
De cd gebaseerd op "Clazz in Zeeland" (2009), genoemd in de aanvraag als release voor oktober 2010, is nu verschenen als "Delta Suite". De stichting Clazz beschikt over een website met uitgebreide videofragmenten van hun werken.
Drums United van Lucas van Merwijk en Van Merwijks Music Machine vroegen en kregen 73.000 euro projectsubsidie voor de periode 2011 - 2012.
DRUMS UNITED
Aanvraag:
Drums United (1) en Van Merwijks Music Machine (2) vallen onder de Stichting Tam Tam Productions. Dit laatste verwijst naar Van Merwijk's percussie professie gericht op jazz en wereldmuziek. Tam Tam is hun productiebureau en dat voert ook het management voor de Cubop City Big Band (3) en voor Drumix! (4).
Doel is om in 2011 en 2012 na het Nederlandse theater- en muziekpodia circuit ook het buitenland te bewerken. Voor Drums United (1) wordt een nieuwe productie gepland: "European Heartbeat" naast de bestaande productie "Ritmo Inferno".
A Voor Drums United "European Heartbeat" worden musici uitgenodigd uit Ierland (Eamon Murray), Turkije (Misirli Ahmet), Spanje (Andrés Marin) en Bulgarije. Naast een Nederlandse (?) theatertour worden ook workshops en masterclasses aangeboden. In totaal zijn 40 concerten gepland.
Gevraagd : Euro 22.070,- . De gevraagde subsidie per concert is dus ca. Euro 550,-.
B Voor de Drums United "Ritmo Inferno" tournee is een tournee gepland in USA, Canada, Bangladesh en India. Hiervoor zijn al meerdere intentieverklaringen ontvangen. In totaal zijn 16 concerten gepland.
Gevraagd: Euro 43.668,- De gevraagde subsidie per buitenlands concert is dus ca. Euro 2730,- .
C Voor Van Merwijks Music Machine is een reprise in Nederland en Duitsland gepland met Manou Gallo. In totaal zijn 15 concerten voorzien.
Gevraagd: Euro 7375,-. De gevraagde subsidie per concert is dus ca. Euro 490,-.
Totaal gevraagd: ca. Euro 73.000,- voor 71 concerten. De gevraagde subsidie per concert (binnen + buitenland) is dus ca. Euro 1030,-.
Toewijzing: 100 %.
ARGUMENTATIE PODIUMDFONDS
Kwaliteit: Van Merwijk is een slagwerker van hoog niveau. Het plan versterkt de succesformule. De artistieke onderbouwing is echter mager of ontbreekt zelfs. Ook de evaluatie van eerdere tournees schiet tekort evenals de motivatie voor de keuze van de voorgestelde buitenlandse musici. De commissie heeft twijfels, maar verwacht interessante, meeslepende concerten op topniveau.
Spreiding: er is vertrouwen in Van Merwijk's uitgebreide netwerk.
Diversiteit: een bijzonder repertoire en dito bezetting.
Ondernemerschap: sterk bestuur, sterk netwerk, realistische begroting, lage subsidie afhankelijkheid, maar de doelgroepen omschrijving is te vaag en evaluatie van eerdere gesubsidieerde tournees ontbreekt.
Noot JazzPress:
de beoogde kruisbestuiving tussen verschillende (percussie) culturen is reeds in het verleden aangetoond. Gezien de unieke plaats, die Van Merwijk in het muziekcircuit inneemt valt de toewijzing op zichzelf te rechtvaardigen, maar ontbreken evenzo gerechtvaardigde aanvullende voorwaarden over doelgroepen en publieksbereik.
De conclusie van de muziekcommissie van het Podiumfonds, dat de artistieke onderbouwing van het plan mager is of zelfs ontbreekt is in feite dodelijk.
Het Jazz Orchestra of the Concertgebouw vroeg 278.000 euro projectsubsidie voor de periode 2011 - 2012 en kreeg niets.
JAZZ ORCHESTRA OF THE CONCERTGEBOUW
Aanvraag:
Het JOC, in 1996 gestart als New Concert Big Band, streeft naar nieuw big band repertoire op het hoogste niveau voor een breed publiek.
A Blind Date Sessions: middels 14 verschillende programma's wil het JOC een laboratorium voor nieuwe ideeën scheppen met deels nieuwe muziek, deels werk van bandleden en deels carte blanche. De vaste podia, BIMhuis Amsterdam en Cinemec Ede, worden aangevuld met Lantaren/Venster Rotterdam, Paradox Tilburg, Luxor Arnhem, Oosterpoort Groningen en zo mogelijk andere podia via Jazz Impuls.
De eerste helft van 2011 is al geboekt. Gestreefd wordt naar 42 concerten.
Gevraagd Euro 166.800,-. Ongedekt Euro 30.000,- De gevraagde subsidie per concert is ca. Euro 4.000.-.
B Paradiso Festival: om nieuw publiek - 18 tot 40 jaar - te bereiken zijn 4 concerten voorzien in Paradiso Amsterdam en Paard van Troje Den Haag met een mix van jazz, wereldmuziek en eigentijdse muziek. Bij elk van deze 4 concerten zal deze mix aan bod komen.
Gevraagd: Euro 69.500,-. Ongedekt Euro 14.750,-. De gevraagde subsidie per concert is Euro 17.375,-.
C Organisatie & Internationalisering: JOC wil de organisatie versterken mede met het oog op internationalisering. Gepland zijn in dit kader 16 concerten worldwide.
Gevraagd: Euro 41.700,-. De gevraagde subsidie per internationaal concert is ca. Euro 2600,-.
Totaal gevraagd: ca. Euro 278.000,- voor 62 concerten. De gevraagde subsidie per concert (binnen + buitenland) is ca. Euro 4500,-.
Toewijzing: nihil.
ARGUMENTATIE PODIUMFONDS
Kwaliteit: vakmanschap en prestaties zijn goed. De koers is interessant. Niettemin vindt de muziekcommissie de artistieke onderbouwing van plan A en plan B onder de maat en daardoor een blokkade voor een positieve beoordeling. Plan C valt buiten de subsidiabele projecten.
Spreiding: de commissie vindt de geografische spreiding binnen ons land onvoldoende in het plan 2011 - 2012.
Diversiteit: het JOC draagt wel bij aan de diversiteit.
Ondernemerschap: het marketingplan is goed uitgewerkt, maar er zijn twijfels over de haalbaarheid van de doelen en de middelen. De e-marketing werkt niet met slechts 9 Twitter volgers en slechts 40 Facebook fans.
Noot JazzPress:
een big band is zeer kostbaar simpelweg door het grote aantal bandleden. Het plan Blind Date Sessions is interessant en zou een separate herkansing verdienen bij betere onderbouwing. Het Paradiso Festival plan is kostprijstechnisch oninteressant. Het werven van nieuwe, jongere doelgroepen vraagt een lange termijn aanpak plus een nieuwe repertoire keuze na meervoudig onderzoek bij groepen jonge muziekliefhebbers.
De muziekcommissie van het Podiumfonds stelt: het marketing/communicatie plan is "behoorlijk uitgewerkt" op basis van publieksonderzoek. Dan kan niet zonder expliciete toelichting geconcludeerd worden, dat er twijfels zijn over de haalbaarheid van doelen en middelen, want in zo'n geval is het plan marketing technisch onder de maat. Immers: geen haalbare doelen, geen realiseerbaar plan.
Of het ontbreekt deze kleine muziekcommissie aan essentiële marketing basiskennis of de redactionele formulering van deze afwijzing is marketing technisch onjuist.
En: als vakmanschap en artistieke prestaties goed zijn en de artistieke onderbouwing van plan A en plan B onder de maat zijn, precies zoals volgens de commissie bij Van Merwijk het geval is, waarom krijgt Van Merwijk dan wel volledige projectsubsidie en het JOC voor plan A en plan B geen cent?
Volledig onlogisch en inconsequent.
Hier resteert slechts de conclusie dat bigband muziek uit de mode is en latin jazz met wereldmuziek in de picture is. Plus het simpele feit, dat 73.000 euro voor Van Merwijk wel in the pocket zit en 278.000 (ruim 2 ton meer) niet in the pocket zit.
JazzPress informeerde bij het Podiumfonds naar Twitter en Facebook response bij deze instelling. Het antwoord is: nihil!
Juan Martinez, artistiek leider van het JOC, berichtte JazzPress op 30.11.2010: "Het JOC gaat in beroep tegen het subsidiebesluit. Dit beroep richt zich primair op de formele gronden van dit besluit en met name de inconsistentie van dit besluit t.o.v. vorige besluiten."
LAATSTE NIEUWS:
Het Jazz Orchestra of the Concertgeboue ontvangt alsnog subsidie voor dit jaar en volgend jaar voor de concertserie Blind Date Sessions en Eendaags Festival/Paradiso Festival.
Het JOC stelde in het bezwaarschrift onder meer, dat het al tien jaar zelf 78 % van de inkomsten genereert.
(Bron: RTV N-H 10.2.2011).
Spinifex Orchestra in het BIMhuis. Foto: Bokkie Vink.
KARNATIC LAB: SPINIFEX
Aanvraag:
De Stichting Karnatic Lab is het muzikale huis van componist/saxofonist Tobias Klein en componist/trompettist Gijs Levelt, die voor sommige projecten worden aangevuld met componist/dwarsfluitist Ned McGowan. Ondersteunende componisten zijn Joost Buis en Jasper Blom plus incidenteel Emanuel Scarpa en Oguz Büyükberber. De eerste drie componeren voor Spinifex, Karnatic Lab's "vlaggeschip". Hun doel is een combinatie van geschreven en geďmproviseerde muziek. Zij streven daarbij naar "de confrontatie van stijlgrenzen, zoals van niet-westerse wereldmuziek met hedendaagse gecomponeerde muziek, of anarchistische Europese vrije impro met strak gestructureerde Scandinavische heavy metal". Spinifex werkte in 2010 samen met geestverwanten Umlaut Double (Frankrijk) en
The Bliss (Duitsland).
Er is geen samenwerking met een Scandinavische groep gemeld.
Voor Spinifex werden vier subsidies aangevraagd door Karnatic Lab voor de periode 2011 - 2012:
A Spinifex in India: vier concerten in Zuid India, de muzikale bron van Karnatic Lab.
B Spinifex Quintet: een door Levelt en Klein op te richten kwintet, dat als "working band" losse concerten zal geven op basis van "math metal vs. Impro" dat "rock en noise georiënteerd" zal zijn mede door live sampling en elektronica van Klein.
C Spinifex India in Nederland: als vervolg op A een serie van zes concerten in ons land in het wereldmuziekcircuit waarbij musici uit India worden ingevlogen waarmee bij de A tournee vruchtbaar is samengewerkt.
D Spinifex Orchestra Reunited: een herneming in het najaar van 2012 van de projecten uit de periode 2007 - 2009 met verwerking van alle opgedane ervaringen.
Totaal gevraagd: Euro 64.866,- voor een niet door het Podiumfonds gespecificeerd aantal concerten en evenmin per onderdeel gespecificeerd bedrag.
Toewijzing: 100 %.
ARGUMENTATIE PODIUMFONDS
Kwaliteit: pluspunten zijn het eigen geluid, de strakke ritmische composities en arrangementen en de power en precisie bij de uitvoeringen. De muziekcommissie looft de Spinifex humor: "avant-garde met een gezonde dosis lichtvoetigheid".
Minpunten zijn gebrek aan doortastendheid bij de acquisitie, het onbekend zijn van de gitarist die een dragende rol moet gaan spelen in het Quintet en een gebrek aan balans tussen scheppen/uitvoeren enerzijds en programmeren/presenteren anderzijds.
Spreiding: er is sprake van voldoende spreiding binnen Nederland.
Diversiteit: de originele Spinifex muziek draagt in hoge mate bij aan de diversiteit van het muzikale aanbod in ons land.
Ondernemerschap: dit is een kwetsbaar punt. Plus: het Quartet zou in principe ook buiten Nederland optredens moeten kunnen boeken. Ook marketing en publiciteit zijn sterk voor verbetering vatbaar.
Noot JazzPress:
Karnatic Lab/Spinifex heeft ondanks de volledige subsidie toewijzing bezwaar gemaakt tegen een deel van de formulering door de muziekcommissie. Hierop heeft het Podiumfonds de aan JazzPress beschikbaar gestelde tekst aangepast aan de wensen van Karnatic Lab/Spinifex.
Op het eerste gezicht lijkt de subsidie aanvraag een ratjetoe van stijldoelen te dienen: India, Scandinavië, metal, rock, noise en impro. En misschien is dat ook zo. Daar staat tegenover, dat jazz oorspronkelijk ook uit een ratjetoe van muziekelementen ontstond: Afrika, Europa, refreinzang, harmonie, improvisatie etc.
De muziekcommissie looft de digitale informatie voorziening van deze stichting, maar vindt tegelijkertijd dat dit collectief teveel laat afhangen van de inzet van de podia.
Dit wordt niet expliciet toegelicht en is dus voor buitenstaanders - en mogelijk ook voor Spinifex zelf - onbegrijpelijk.
De naam Spinifex is ontleend aan een ruige grassoort die vooral in droge Australische (kust)gebieden stand houdt.
POW ENSEMBLE
Aanvraag:
Luc Houtkamp, oprichter in 2001 van het POW Ensemble, streeft naar de inbedding van live elektronica in de hedendaagse muziek. Het POW Ensemble bevat musici uit meerdere sectoren: jazz & impro, actueel gecomponeerd, klassiek, pop en wereldmuziek. De kern van dit ensemble bestaat uit Luc Houtkamp (sax en computer), Guy Harris (vocals, fluit en computer), Chad Langford (vocals, bas en computer), Jacqueline Hamelink (vocals en cello) en Ad Heinkens (techniek).
Per optreden worden gastmusici ingeschakeld waaronder violist Maurice Horsthuis en tapdanseres Marije Nie. Incidenteel wordt samengewerkt met het Paul van Kemenade Quintet.
De artistieke doelen zijn:
1 een volledige integratie van compositie en improvisatie mbv elektronica
2 een cultuurkritische benadering van bestaande muziekgrenzen.
Voor 5 projecten wordt subsidie aangevraagd:
A The Snippits Code: Euro 30.750,-
B The Hipster's Notebook: Euro 10.275,-
C The Mistery Identity Show: Euro 20.650,-
D Body Double: Euro 34.375,-
E Onderzoek naar de rol van computers en elektronica mbt culturele identiteiten: Euro 21.600,-
F Presentatie van E: geen subsidie aanvraag.
Totaal gevraagd: Euro 117.650,- voor het onderzoek plus 38 concerten, 26 in ons land en 12 in het buitenland. Zonder het onderzoek dus circa Euro 2.500 per concert.
Toewijzing: nihil.
ARGUMENTATIE PODIUMFONDS
Kwaliteit: leider en ensembleleden beschikken over voldoende kwaliteiten, maar hun vakmanschap komt "niet voldoende tot uiting in het POW Ensemble". De muziekcommissie beoordeelt aan de hand van het beschikbare audio- en beeldmateriaal het spel als "matig interessant", "ongestructureerd", met "onvoldoende zeggingskracht", plus "een in zich zelf gekeerd" ensemble zonder interactie met het publiek en met een tanende kwalitatieve ontwikkeling.
Ook het voorgelegde plan wordt als onduidelijk betiteld. Bij de Misterity Identity Show wordt aangetekend, dat de ensembleleden niet over de hier noodzakelijke cabaret kwaliteit beschikken.
Bij onderzoeksplan E ontbreken probleemstelling en onderzoeksmethode.
Spreiding: voldoende indien de ambities gerealiseerd worden.
Diversiteit: door de genre overstijgende methodiek wordt een bijdrage aan de verscheidenheid in het muziekaanbod geleverd.
Ondernemerschap: verantwoording over de niet gerealiseerde kostendekking in eerdere plannen ontbreekt. De nu te verwachten bezoekersprognoses worden betwijfeld. Het marketingplan en de voorgestelde nieuwe media zijn wel akkoord.
Noot JazzPress:
Wat er met de projecten A, B, C en D nagestreefd wordt en wat de onderlinge verschillen zijn wordt niet duidelijk uit de door het Podiumfonds verstrekte tekst.
De muziekcommissie maakt niet duidelijk of het live optredens heeft bezocht.
Podiumoptredens van het POW Ensemble maken op toehoorders helaas een onsamenhangende indruk.
Bij een experimenteel ensemble dat voor het eerst aan de start verschijnt kan bij twijfel van de haalbaarheid van de doelen nog groen licht gegeven worden, want experimenten moeten door uitvoering aantonen of nieuwe wegen gevonden worden. Voor het POW Ensemble geldt helaas, dat de balans na 9 jaar aangeeft dat de gekozen paden niet blijvend interessant zijn.
ROYAL IMPROVISERS ORCHESTRA
Aanvraag:
Yedo Gibson is de oprichter en leider van het improvisatieorkest Royal Improvisers Orchestra. Hij dirigeert sinds 2007 zijn 19 mans orkest met 30 handgebaren: instant conduction. Het doel is (groeps)improvisatie op basis van jazz, klassieke muziek (o.a. barok) en elektronische muziek. In Engeland is het London Improvisers Orchestra, ontstaan in 1998, een evenknie. Het RIO wil ervaringen uitwisselen met andere Europese improvisatieorkesten. Het vraagt subsidie voor 3 projecten:
A Royal Flush: voortzetting van de in 2009 gestarte dubbelconcerten met improvisatiegroepen als ICP, Bik Bent Braam en dOeK.
Gevraagd: Euro 24.090,- voor 3 concerten.
B Composing for RIO: een samenwerkingsproject met vier studenten van de compositie afdeling van het Koninklijk Conservatorium Den Haag.
Gevraagd: Euro 16.680,- voor de conservatorium workshop en
1 gezamenlijk concert op het Spring Festival 2012 in het Haagse Korzo.
C RIO Meets: wederom een samenwerkingsproject nu met buitenlandse improvisatie orkesten bestaande uit laboratoriumdagen steeds gevolgd door 1 concert.
Ook wil het RIO zelfstandig optreden in het buitenland.
Alles wordt opgenomen en via YouTube en MySpace gepresenteerd.
Gevraagd: Euro 36.100,- voor 4 internationale meetings, cq.
4 concerten plus de RIO tournee (geen opgave van het aantal hierbij geplande concerten).
Totaal gevraagd: Euro 76.870,- voor tenminste 8 concerten. Gevraagde subsidie per projectconcert ca Euro 9.600,-.
Toewijzing: nihil.
ARGUMENTATIE PODIUMFONDS
Kwaliteit: lof voor het initiatief, maar de kwaliteit van de uitvoering is niet goed genoeg. De individuele musici hebben nog te weinig improvisatietalent.
De drie subsidie aanvragen hebben eerder een educatief dan een artistiek doel.
Interessant is de formule van het Royal Flush concept, maar ook teveel gericht op het educatieve aspect, evenals Composing for RIO, dat eigenlijk een conservatorium taak is. Rio Meets is onvoldoende uitgewerkt, meer een wenslijst dan een uitgewerkt plan. Daarnaast is er verwarring over het aantal concerten: zowel
5 als 9 concerten worden genoemd in de aanvraag.
Spreiding: teveel accent op Den Haag.
Diversiteit: het RIO is "tamelijk uniek qua samenstelling".
Ondernemerschap: de aanvraag en het marketing/publiciteitsplan zijn onvoldoende uitgewerkt.
Noot JazzPress:
het valt op dat het RIO bijna geen zelfstandige optredens heeft gepland.
De opbouw van een eigen karakter wordt daardoor geremd.
Het totale plan komt sympathiek, maar enigszins studentikoos over.
STARVINSKY ORKESTAR
Aanvraag:
Martin Fondse stichtte in 2008 het Starvinsky Orkestar om zijn eigen composities goed te kunnen presenteren. Deze groep wisselt in omvang van 5 tot 12 musici. Fondse streeft zoals meerdere collega's naar een samengaan van klassieke muziek en jazz. Voor de periode 2011 en 2012 staan twee projecten op stapel:
A Homelands: dit bestaat uit drie delen. Allereerst Homelands Europa, dat is gebaseerd op Europese volks- en kinderliedjes. Het werd reeds eerder gerealiseerd op basis van inbreng door orkestleden en composities van de hand van Fondse.
Nu volgt Homelands Africa. Hierbij wordt samengewerkt met de Tunesische udspeler/zanger Dhafer Youssef. Het is kennelijk gepland voor 2011.
Gevraagd Euro 117.000,- voor 21 concerten waarvan 18 in Nederland en 3 in een niet nader genoemd ander land (Tunesië?).
Homelands Brasil is het derde Homelands project en gepland voor 2012 waarbij vijf orkestleden naar Brazilië gaan voor een korte samenwerking met locale musici waarbij Braziliaanse volks- en kinderliedjes als basis dienen en 7 concerten worden gepland.
Daarna gaat het gehele Starvinsky Orkestar naar Brazilië voor slechts 3 concerten plus na terugkeer in Nederland nog eens 18 concerten in ons land.
Het Podiumfonds schrijft: "18 concerten worden gegeven op podia in Nederland, waarvan 3 in het buitenland". Dit is onzin.
Gevraagd Euro 109.000,- voor 21 concerten of 24 concerten.
B Testimoni: dit project stelt de vibrandoneon centraal. Dit is een soort blaasaccordeon, een klein instrument met grote toetsen waarvan de klank zich bevindt tussen mondharmonica en accordeon. Na de door Fondse in 2006 gecomponeerde suite Testimoni Interio moet nu het meer expressieve Testimoni Exterio volgen.
Gevraagd Euro 53.000,- voor 30 concerten waarvan 22 concerten in ons land en 8 in het buitenland.
Totaal gevraagd: Euro 162.000,- voor 51 of 54 concerten. Het aantal te verwachten bezoekers blijft onvermeld. De gevraagde subsidie per concert is ca. Euro 3000,- of ca. Euro 3200,-.
Toewijzing: nihil.
ARGUMENTATIE PODIUMFONDS
Kwaliteit: Martin Fondse is enerzijds een componist/arrangeur die "werk van goede kwaliteit aflevert" maar anderzijds "in mindere mate excelleert in zeggingskracht en oorspronkelijkheid" en "zijn stukken zijn naar de mening van de commissie te weinig origineel" maar wel "heeft het werk technisch een hoog niveau".
Fondse maakt niet duidelijk waarom een reis naar Brazilië nodig is.
Spreiding: de commissie kan/wil hierover geen oordeel geven.
Diversiteit: "het Starvinsky Orkestar heeft een eigen repertoire en geluid" en draagt bij aan de diversiteit in ons land.
Ondernemerschap: de begroting roept vragen op. Een vergelijking door Fondse c.s. met het Metropole Orkest, Amsterdam Sinfonietta en het Koninklijk Concertgebouworkest "getuigt van een vertekend beeld van de eigen positie in het veld".
Noot JazzPress:
De eerste alinea van de muziekcommissie zoals hierboven bij KWALITEIT letterlijk is geciteerd is de grootste onzin die in jaren op dit vlak in ons land is gepubliceerd:
U BENT GOED, MAAR NIET ECHT GOED, U BENT WEINIG ORIGINEEL, MAAR U HEEFT WEL EEN HOOG NIVEAU.
Martin Fondse is een interessant componist, dat neemt niet weg dat bij het voorgelegde plan vraagtekens kunnen worden gezet. Tunesië vertegenwoordigt niet geheel Afrika en de dubbele reis naar Brazilië oogt op zijn minst onhandig.
Los daarvan zijn er 2 problemen:
1 de actuele behoefte van vele goede componisten om jazz en klassieke muziek te vermengen is niet helemaal verklaarbaar. Dit vraagt om nader onderzoek.
2 hoe verhoudt zich het streven van vermenging van jazz en klassieke muziek met een intercontinentale speurtocht naar volks- en kinderliedjes?
SLOTOPMERKINGEN:
Het blijkt dat het Podiumfonds de eigen rapporten soms onnauwkeurig opstelt waardoor onnodige onduidelijkheden ontstaan. Soms, zoals bij het onderwerp KWALITEIT bij het Starvinsky Orkestar, schrijft het ergerlijke onzin.
Dit tast het toch al beschadigde imago van dit instituut verder aan en is schadelijk voor die muziekgroepen, die hun aanvraag zeer serieus hebben samengesteld en goed gecontroleerd hebben aangeleverd. Ongeacht of deze serieuze aanvragers een toewijzing of afwijzing hebben gekregen.
De ingeschakelde muziekcommissie beoordeelt plannen ook op haalbaarheid en marketing. Op dit moment blijkt uit de overlegde verantwoordingen niet, dat de leden van deze commissie over voldoende culturele marketing know how beschikken.
De conclusie is derhalve, dat de werkwijze van deze muziekcommissie ook op dit punt schadelijk kan zijn voor de beoordeelde aanvragers in deze muzieksector.
Bovendien zullen de nu regerende cultuurbarbaren aantoonbare op schrift gestelde onzin van een door de Rijksoverheid ingesteld instituut aangrijpen om subsidie budgetten acuut - verder - te verlagen.
Los van de cultuurbarbaren die dit kabinet steunen, zal deze muziekcommissie door niet-politieke insiders en outsiders niet volledig serieus worden genomen door een soms onprofessionele, cq. onlogische argumentatie plus een soms onbegrijpelijke verslaggeving.
NPR'S "BEST JAZZ OF 2010 " ALBUM SUGGESTIES
Radio NPR (USA) heeft via "A Blog Supreme" een suggestie gedaan voor de 10 beste jazz albums voor 2010 plus de meest aansprekende track van elk album. Het zal u niet verbazen dat een aantal van deze albums ook werd opgenomen in het JazzPress overzicht met "New Albums":
1 JASON MORAN "Ten" met "Crepescule with Nellie" Blue Note
2 GUILLERMO KLEIN "Domador De Huellas" met "Chacarera Del
Zorro" Sunnyside
3 STEVE COLEMAN & FIVE ELEMENTS "Harvesting Semblances
and Affinities" met "Flos Ut Rosa Floruit" Pi
4 BILL CARROTHERS "Joy Spring" met "Joy Spring" Pirouet
5 MAURICE BROWN "The Cycle of Love" met "Fly By Night"
Brown Records
6 MARY HALVORSON "Saturn Sings" met "Crescent White Singe
(No. 13)" Firehouse 12
7 GERI ALLEN "Flying Toward The Sound" met "Red Velvet in
Winter" Motema
8 STEVEN BERNSTEIN & FIGHT THE BIG BULL "All is Gladness
in the Kingdom" met "Mobile Tigers" Clean Feed
9 CHRIS LIGHTCAP "Deluxe" met "Ting" Clean Feed
10 MIKE REED "Stories and Negotations" met "Lost and Found"
482 Music.
WYNTON MARSALIS 60 MINUTEN OP CBS TV OP PRIME TIME
Morley Safer, presentator van het CBS tv programma 60 Minutes en op de foto rechts, volgde Wynton Marsalis en het Jazz at Lincoln Center Orchestra op hun recente trip naar Havana en naar het Londense Barbican Centre. Deze documentaire wordt op 2 januari a.s. uitgezonden door CBS om 7.00 PM (ET). Safer maakte al in 1995 een portret van trompettist en bandleider Marsalis, die niet zozeer werkt aan vernieuwing van de jazz als wel aan verspreiding van de jazz.
In 2011 gaat het het JLCO op toernee na een drietal concerten met gastpianist Chick Corea in het Lincoln Rose Theater.
Deze trip voert door heel USA plus Canada en heeft half februari een korte stop in Los Angeles waar met het LA Philharmonic wordt samengespeeld.
Wynton Marsalis gaat met zijn Quintet eind mei naar Frankrijk voor zijn 'vaste' Marciac optreden, maar bezoekt ook Parijs, Chatellerault en La Rochelle. Eind augustus gaat dit Quintet naar Johannesburg (Zuid Afrika) voor concerten op het Standard Bank Joy of Jazz Festival.
SENA ERKENT OPLICHTING MET VALSE MUZIEKNOTA'S, MAAR ER IS NIEMAND GEARRESTEERD
Na jarenlange publieke discussie over tienduizenden lukraak door SENA verzonden valse muziekfakturen geeft SENA eindelijk toe, dat tientallen miljoenen euro's zijn afgeboekt wegens deze frauduleuze nota's: "SENA heeft zich in haar tomeloze ambitie om zoveel mogelijk te incasseren, onzorgvoldig gedragen jegens (potentiële) gebruikers en haar eigen rechthebbenden"
(Sena Performs Magazine december 2010 pag.6).
De valse nota's werden massaal aan niet muziekgebruikers gestuurd, die deels wel en deels niet betaalden. Dit is ordinaire oplichting, maar tot op heden is niemand voor deze institutionele fraude op miljoenen schaal gearresteerd. Het incassobureau dat de valse fakturen moest proberen te innen, Interim Justitia (dat niets met Justitie te maken heeft), heeft al in 2007 het bijltje erbij neergegooid, terwijl de praktijk heeft geleerd dat deze organisatie er niet voor terugdeinst om zelfs bij een ingetrokken faktuur alsnog betaling te claimen. Voor de tientallen miljoenen euro's die SENA valselijk wilde innen bestond geen enkele juridische titel. Over terugbetaling van de frauduleus geďncasseerde bedragen rept SENA met geen woord. Opheffing van deze onsmakelijke organisatie is noodzakelijk.
Opgemerkt moet worden, dat Ed Nijpels voorzitter is van het Algemeen Bestuur van SENA. Hij is de man die letterlijk hard voor de tv camera wegrende toen hem vragen werden gesteld over zijn falende - parttime! - voorzitterschap van het grootste Europese pensioenfonds, ABP, dat eveneens fatsoenlijk financieel toezicht ontbeerde en daardoor eveneens in de problemen kwam. Bij ABP vetrok Nijpels, bij SENA blijft hij zitten.
Nog een reden om SENA op te heffen.
In Engeland probeerde de advocatenfirma Davenport Lyons onschuldige internet gebruikers met valse fakturen te dwingen tot betaling van nimmer gedownloade muziek of films. De bedoeling was simpelweg om met lage kosten grote winsten te incasseren, precies zoals bij SENA. De directeuren/eigenaren van Davenport Lyons wisten dat zij geld claimden van willekeurige, onschuldige internet gebruikers. Zij gingen er vanuit, dat niemand de juridische kosten wilde maken om de incassoclaim(s) te bestrijden. Zij moeten nu echter mei 2011 zelf voor de rechter verschijnen.
NIEUWE CLASSICS ALBUMS NIET MEER FYSIEK TE KOOP
Nieuwe releases van het in 1989 gestarte Franse reissue label Classics zijn niet meer in cd winkels te koop. Oprichter/eigenaar Gilles Pétard deelt vanuit een voorstad in Parijs desgevraagd mede: "I don't put out any more physical records". De reden is uiteraard het langzaam verdwijnen van vele jazz speciaalzaken. Fysieke albums zijn alleen nog 2e hands op amazon te koop of bij winkels met restant voorraden. Restanten zijn eveneens te koop via de internetsite van discovery-records.com in Engeland.
Nieuwe albums zijn alleen te downloaden via iTunes.
Helaas voert Classics, dat naast jazzalbums ook Blues & Rhythm Series Classics uitbracht, geen website, zodat het raden is naar nieuwe items.
In bijna 20 jaar tijd werden met behulp van 78 toeren jazzplaten collectioneurs, waaronder de Belg Léon Dierckx en de Zwitser Kurt Mohr, een paar duizend reissue albums uitgebracht, waarvan de kwaliteit redelijk was en de muzikale en historische waarde veelal belangrijk. In chronologische volgorde werden alle jazzgrootheden maar ook minder bekende musici opnieuw onder de loep genomen. Hun studio opnames werden na de muziekrechten periode van 50 jaar opnieuw en nu op cd uitgebracht met alle informatie over musici en opnames, echter zonder alternate takes.
Pétard (61), een ex EMI France marketeer die ook bij Vogue, Barclay en Pathé Marconi werkte, runde Classics altijd als éénmans zaak vanuit zijn appartement. Alleen de linernotes werden door Anatol Schenker gemaakt, een leraar Engels in Basel en de foto's kwamen uit de collectie van de Zwitser Ernest Zwonicek.
Het woord "Chronological" stond echter jarenlang foutief op elke cd cover als "Chronogical" (zie de foto).
Bij een verkochte oplage van 1000 cd's draaide Classics al break even.
In het verleden werden goedlopende cd's steeds bijgeperst hetgeen verzamelaars zeer op prijs stelden.
Naast Classics runde Pétard ook het label Body and Soul dat in opdracht van derden, zoals France Telecom, jazz cd's produceerde gericht op promoties en het supermarkt kanaal, zoals "Best of Billie Holiday 1935 - 1948", uiteraard pas in 1999 op de markt gebracht.
Pétard beschikt zelf niet over een grote 78 toeren platen verzameling, maar volgens insiders wel over zo'n 10.000 jazzsingels en EP's. Zijn voorkeur ligt bij soul, R & B en vocale jazz. Hij publiceerde in 1987 het boekje: "The Black Female LP's Catalogue & Price Guide", dat met 98 pagina's uitsluitend was gericht op Afro- Amerikaanse zangeressen uit de jazz, soul, blues en R & B sector. Voor hij met Classics startte runde hij in Denemarken in de 80- er jaren het label Official, dat zo'n 400 jazz, blues en R & B albums lanceerde. Hij koos dat land, omdat de copyright regels daar vóór 1990 zeer soepel waren. Op het moment dat dit ophield ging hij aan de slag in Parijs met Classics, een label waar het woord jazz niet op voorkomt, maar door de keuze van de musici, de cover styling en de distributie een puur jazzlabel is.
TANGO EXTREMO OP PAD MET "VIVA LA VIDA"
De internationaal succesvolle groep Tango Extremo speelt het komende seizoen met het programma "Viva La Vida" in een nieuwe bezetting. Naast de vaste krachten Tanya Schaap, leider en violiste, en saxofonist Ben van den Dungen en pianist Rob van Kreeveld, zijn bandeonist Matías Pedrana en bassite Adinda Meertins de gelederen komen versterken. Tango Extremo combineert jazz, Braziliaanse muziek en klassieke muziek tot Tango Nuevo en specialiseert zich in de muziek uit het Argentijnse Río de la Plata gebied waar Afrikaanse elementen een rol spelen.
In 7 jaar tijd heeft de groep een groot repertoire opgebouwd, talloze buitenlandse tournees gemaakt, inclusief China, Rusland en Zuid-Amerika, en vier cd's geproduceerd: "El Silencio"(2003), "Una Cosa Diferente" (2004), "Érase una vez..." (2007) en "Carnaval de Buenos Aires" (2008). In 2011 verschijnt de vijfde cd "Fantango".
Op 8 januari is de try out in het Koningstheater in den Bosch waarna op 14 januari de premiere plaats vindt in Odeon/De Spiegel in Zwolle. In maart is een tournee door China gepland. In februari is een trip naar IJsland en Groenland geboekt. De laatste voorstelling in ons land is in theater de Vrijthof op de campus van de Universiteit Twente op 21 mei.
SMITHSONIAN BRENGT OPNIEUW EEN HISTORISCHE JAZZ BOX UIT
Zeven jaar voorbereiding voor de box "JAZZ: The Smithsonian Anthology" waarin slechts 6 cd's zitten plus een 200 pagina tellend boek is een beetje lang. Maar Smithsonian heeft in het verleden leergeld betaald. In het vinyltijdperk moesten zij hun 6 LP box "The Smithsonian Collection of CLASSIC JAZZ", in 1973 geproduceerd in samenwerking met Columbia Special Products, terugtrekken. Deze werd in 1987 vervangen door "The Smithsonian Collection of CLASSIC JAZZ: REVISED".
De muziekrechten op Robert Johnson's "Hellhound On My Trail" (1937) en enkele andere tracks waren niet goed geregeld, maar dat schaadde de verkoop allerminst. Helaas was er voor de REVISED box wel geruime tijd een verbod op levering buiten de USA, maar dat had met bepalingen in het subsidietraject te maken: Amerikaanse cultuur naar het buitenland exporteren mét subsidie was kennelijk in strijd met het ongesubsidieerde free enterprise principe. Helaas slaagden Smithsonian medewerkers er niet in dit adequaat uit te leggen aan foreigners. Mogelijk was er nog steeds een probleem met muziekrechten bij export.
Deze nieuwe cd box komt op het moment, dat het cd tijdperk al bijna afgesloten is. Bovendien is de lancering pas op 29 maart en dat kan nog spannend worden als Noord Korea zijn atoomraketten door niet perfecte lancerings instructies per abuis de USA kant opstuurt. In de nieuwe 6 cd box is 80 % van het materiaal vernieuwd vergeleken met de 1973 box en dat is niet onverstandig, omdat de Amerikaanse jeugd zich niet of nauwelijks voor jazz interesseert en de wel geďnteresseerde 40/50 plus jazzfans mogelijk al 1 van de 2 LP boxen hebben.
Er is voor gekozen om ook minder algemeen bekende jazzmusici, zoals Lucky Thompson ("Tricotism") en Shorty Rogers ("Popo"), op te nemen. De laatste cd bevat een redelijk moderne staalkaart met o.a. Anthony Braxton, Art Ensemble of Chicago, Michael Brecker en Zorn's Masada. De schrijfwijze van trompettist Tomasz Stanko's naam geeft echter nog hier en daar problemen: "Stannko". Dat kan nog voor 29 maart gecorrigeerd worden. Miles Davis lijkt met 5 tracks oververtegenwoordigd ten opzichte van Duke Ellington, die het met 4 tracks moet doen, waarvan 1 gedeeld met Ella Fitzgerald ("Cotton Tail").
Hoe vaker een jazzmusicus van stijl wisselt hoe groter zijn kans op een iets ruimer aandeel in deze historische Smithsonian Folkways box. Het was overigens Folkways, dat in de vijftiger jaren - als eerste platenlabel - op vinyl een historisch overzicht van de jazz uitbracht middels 11 LP's grotendeels samengesteld door Frederic Ramsey Jr.
Voor de selectie van 111 tracks voor deze cd box werd een "blue ribbon executive team" aan het werk gezet. De prijs is $ 90,- plus verzendkosten bij pre ordering en daarna $ 108,-. Het lijkt erop, dat de prijs per track (iets minder dan 1 dollar) is afgekeken van de meest gangbare internet download prijs van 99 dollarcent voor één track. In dit geval krijgt u er wel een boek bij met historische jazzessays waarvan de auteursnamen nog niet zijn vrijgegeven.
Sun Ra met fez in Chicago in 1954 na zijn zelfstudie Egyptologie.
SUN RA RESEARCHERS KUNNEN GRASDUINEN IN DE UNIVERSITY OF CHICAGO LIBRARY
Sun Ra heeft een belangrijk deel van zijn leven en loopbaan in Chicago gewoond en gewerkt. Hier vestigde hij zich allereerst rond de jaarwisseling van 1934/1935, speelde piano in Fletcher Henderson's Orchestra in de club DeLisa in 1946 en richtte daar in de vijftiger jaren zijn label El Saturn op (kortweg Saturn, maar niet te verwarren met het gelijknamige en gelijktijdige Franse label Saturn). Dit nadat hij zich rond 1950 verdiepte in Egyptologie en vervolgens was toegetreden tot een geheim genootschap in Chicago, dat occulte wetenschappen bestudeerde en in "outer space" was geďnteresseerd. Hij zag en afficheerde zichzelf uiteindelijk als "Cosmic Communicator", een soort engel, die de boodschap van de Creator verkondigde.
Zijn naam veranderde hij van Herman Blount naar Le Sony'r Ra, de Egyptische zonnegod Ra, en zijn orkest werd Arkestra met Ra voor (achterstevoren) en Ra achter.
Alton Abraham (1927 - 1999), van beroep technisch medewerker in een ziekenhuis, was bevriend met Sun Ra en zakelijk actief voor hem. Abraham verzamelde en bewaarde van Ra manuscripten, boekhoudingen, folders, foto's, audio en video opnames en artifacten met het zwaartepunt in de periode eind vijftiger - eind tachtiger jaren. Met geld van de Andrew Mellon Foundation werd deze collectie in het kader van het "Uncovering New Chicago Archives Project" (UNCAP) gecatalogiseerd en ondergebracht bij de University of Chicago Library. Een deel van de verzameling mag pas na 50 of 80 jaar worden ingezien, zoals resp. financiële rapporten en medische dossiers. Wetenschapper Jacqueline Goldsby, die een studie deed naar zwarte auteurs in Chicago, bracht een archieven samenwerking tot stand via UNCAP tussen meerdere instellingen in The Windy City, waaronder ook het Chicago Jazz Archive, dat berust bij de University of Chicago Library. UNCAP heeft nu een website gelanceerd waarop ook Abraham's Sun Ra collectie is gedocumenteerd:
http://ead.lib.uchicago.edu/learn_on3.php? eadid=ICU.SPLC.ABRAHAMA.
LOUIS ARMSTRONG COLLECTIE OOK ONLINE
Armstrong liefhebbers kunnen vanaf nu online de collectie van het Louis Armstrong House Museum doorzoeken:
www.louisarmstronghouse.org/collections/online_catalog.htm
De collectie omvat o.a. ruim 5.000 opnames, 15.000 foto's en 6 trompetten van Satchmo.
Pal tegenover Louis' vroegere woonhuis, dat nu als museum fungeert, komt een bezoekerscentrum met een bibliotheek en een concertruimte voor 80 personen.
VAN BINSBERGEN KNALT 2011 OPEN OP 2/1 IN HET BIMHUIS MET EEN HAPPY BROKKEN FESTIVAL
Corrie van Binsbergen programmeert sinds 2006 in de Amsterdamse Zaal 100 een maandelijks Brokkenconcert met impro musici uit alle windstreken van ons land en het buitenland. Haar doel is om nieuwe koppelingen te maken tussen musici uit verschillende circuits. Dat is niet gemakkelijk, maar wel spannend. De hoogtepunten van deze "clash der muziekculturen" worden gepresenteerd in de Brokken Festivals, waarvan op 2 januari in het BIMhuis voor de derde maal een editie gelanceerd wordt.
De combinaties zijn:
EstaFest waarin gitarist Anton Goudsmit speelt met violist Oene van Geel, saxofonist Mete Erker en toetsenist Jeroen van Vliet 15.30;
pianist Michiel Braam met drummer John Engels 16.30;
percussionist Alan Purves met draailierspeler Valentin Clastrier 16.55;
Andy Bruce & the Rigidley Righteous met Mary Hinge, the Scottish singing sensation, a.k.a Annet Malherbe 17.40;
na de pauze de Happy New Year Impro Session met al deze musici plus Van Binsbergen, Yonga Sun, Mick Paauwe e.v.a. vanaf 19.30 en DJ Plutones (Joost Buis) draait plaatjes (tussen)door.
VPRO JazzLive neemt dit Brokken Festival op en zendt het uit op 28/1 en 4/2 op Radio 6.
